نج‌شنبه ۷ مرداد ۱٣٨۹ - ۲۹ ژوئيه ۲۰۱۰

ابراز نگرانی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از وضعیت رضا شهابی چاپ ارسال به دوست
1389/05/06 ساعت 19:49:30
رضا شهابی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد که در تاریخ 22 خرداد 1389 دستگیر و روانه زندان اوین شده بود تا اوایل تیرماه سه بار از طریق تلفن و در حد احوالپرسی با خانواده خود تماس تلفنی داشته و تا این زمان حدود دو هفته هیچ خبری از ایشان نیست نامبرده در آخرین تماس تلفنی از ناحیه گردن و کمر احساس ناراحتی داشته که موجب نگرانی خانواده ایشان شده است.
رضا شهابی عضو هیئت مدیره سدیکای کارگران شرکت واحد که در تاریخ 22 خرداد 1389 دستگیر و روانه زندان اوین شده بود تا اوایل تیرماه سه بار از طریق تلفن و در حد احوالپرسی با خانواده خود تماس تلفنی داشته و تا این زمان حدود دو هفته هیچ خبری از ایشان نیست نامبرده در آخرین تماس تلفنی از ناحیه گردن و کمر احساس ناراحتی داشته که موجب نگرانی خانواده ایشان شده است.
پیگیری های مکرر خانواده ایشان در دادستانی و دادگاه حقوق شهروندی و وکیل ایشان در دادسرای انقلاب تا کنون هیچ نتیجه ای در بر نداشته و بی خبری از وضعیت ایشان موجب نگرانی خانواده و اعضای سندیکا شده است.
سندیکای کارگران شرکت واحد که در رابطه با دفاع از حقوق صنفی کارگران بنا شده است دستگیری و بی خبری از وضعیت این عضو خود را محکوم و خواستار آزادی بی قید و شرط ایشان می باشد.
با امید به گسترش صلح و عدالت در همه جهان
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
تیر ماه 1389

سندیکاهای کارگری می آیند!
• سایت کلمه با انتشار گزارشی از وضعیت نامناسب کارگران و برخوردهای امنیتی با آن ها، در عین حال اخباری را منعکس کرده است که نشانگر تدارکات کارگران برای تشکیل سندیکاهای بیشتری در میان واحدهای تولیدی است ...
پنج‌شنبه ۷ مرداد ۱٣٨۹ - ۲۹ ژوئيه ۲۰۱۰
اخبار روز: سایت کلمه با انتشار گزارشی از وضعیت نامناسب کارگران و برخوردهای امنیتی دولت احمدی نژاد با آن ها، در عین حال اخباری را منعکس کرده است که نشانگر تشکیل سندیکاهای بیشتری در میان واحدهای تولدی است. این گزارش که با عنوان «پس از ارتش بیکاران، اینک ارتش کارگران بی مزد» در این سایت منتشر شده را در زیر می خوانید:
در سال هایی که از ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد می گذرد، به طور روزافزون، شاهد انتشار اخبار و گزارش هایی در مورد وضعیت نابسامان اقتصادی ایران هستیم، ‌وضعیتی که به گفته شمار زیادی از کارشناسان اقتصادی، ناشی از سیاست های غلط و نیز واردات بعضا کالاهای بنجل خارجی، به ویژه چینی، بوده که کمر تولیدکنندگان را شکسته است و روز به روز بر شمار کارخانه ها و کارگاه های ورشکسته اضافه می شود.
پیامد این موضوع، افزایش شمار ارتش بیکاران است، ارتشی که می خواهد به همراه خانواده اش از زندگی شرافتمندانه و انسانی ای برخوردار باشد، اما نصیب و سهم او چیز دیگری است!!
در کنار این ارتش بیکار، هزاران هزار کارگری هم هستند که در لفظ، دارای شغل هستند، اما درآمدی ندارند و ماه ها دستمزد و مزایا از کارفرمایان خود طلبکاراند.
این پدیده بیشتر در کارخانه ها وشرکت هایی دیده می شود که دولت آنها را واگذار کرده است، کارخانه هایی مانند لاستیک سازی البرز و لوله سازی خوزستان.
کارگران این کارخانه ها که در سراسر ایران پراکنده هستند، هر روز به امید دریافت دستمزد و مزایای معوقه خود و یا بخشی از آن به محل کار می روند و در پایان وقت اداری نیز دست خالی و با چهره هایی شرمنده به کاشانه خود بر می گردند.
این تنها بخشی از مشکلات این گروه از کارگران است؛ مشکلاتی که مربوط به زندگی خانوادگی شان می شود و بسیار هم اسف بار است.
موضع دیگر، بی توجهی قوه مجریه و مسئولان به این مشکلات اقتصادی از یکسو و برخوردهای امنیتی با کارگران و نمایندگانشان از سوی دیگر است.
بارها، گزارش هایی در مورد اعتراض کارگران به بدقولی پیاپی مقام های دولتی، به ویژه شخص احمدی نژاد، در سفرهای استانی اش منتشر شده است، اما به همین اعتراض ها که به ندرت جایی نیز در خبرگزاری ها و روزنامه ها می یابد هم وقعی گذاشته نمی شود.
از طرف دیگر، برخوردهای امنیتی با کارگران و نمایندگانشان به مرور جایگاه ویژه ای در سیاست کارگری حکومت یافته است.
اگر تا دیروز با وعده و وعید، کارگران و نمایندگانشان سر دوانده می شدند، امروز، در هراس از اینکه اعتراض های کارگری و یا فعالیت تشکل های صنفی کارگری در شرایط ملتهب سیاسی کنونی گسترش یابد، فعالان کارگری تحت فشار قرار می گیرند تا دست از حق خواهی بردارند، به وضعیت موجود تن دهند و نپرسند که چرا پول نفت بر سر سفره هایشان آورده نشده است.
در این راستا، در مواردی هم نمایندگان معترض، شورشی و‌ بر هم زننده نظم و نامیده شده اند و به آنان گفته شده است که ساکت شوند یا اینکه بازداشت خواهند شد.
این قبیل برخوردها بیشتر در واحدهایی دیده شده است که کارگران بدون برنامه و سازماندهی قبلی اقدام به اعتراض کرده اند ویا تعدادشان اندک بوده است.
در دیگر سو، در مورد کارخانه هایی نیز که دارای تشکل صنفی و سازماندهی بهتری هستند، شکل برخوردها شدیدتر است. برای مثال، می توان به سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه اشاره کرد که چند سال پیش دوباره کار خود را از سر گرفت و اعتصابات و اعتراض هایی هم سازماندهی کرد که تا اندازه ای موفقیت آمیز بود.
این مسئله به خصوص که می توانست در سایر کارخانه های استان خوزستان بازتاب پیدا کند، با واکنش دستگاه های امنیتی مواجه شد و چند تن از رهبران این سندیکا به اتهام های ساختگی، بازداشت و زندانی و همینطور از این شرکت اخراج شدند.
متاسفانه در روزهای گذشته نیز فریدون نیکوفر، یکی از اعضای سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه، پس از اخراج از این شرکت تهدید شده است که باید خانه سازمانی اش را ترک کند و یا اینکه توبه نامه امضا کند تا ضمن حفظ خانه به سر کار خود بازگردد.
فریدون نیکوفر، تنها مورد در این عرصه به شمار نمی رود.
ادامه فشارها بر اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و بازداشت سعید ترابیان، که اخیرا آزاد شد، و رضا شهابی، از اعضای این تشکل صنفی، را می توان به عنوان یک مثال دیگر برشمرد.
از طرف دیگر، فشارهای روزمره بر منصور اسانلو، رهبر این سندیکا، و خانواده اش، مانند ربودن و ضرب و شتم عروس او، را نیز می توان در این مقوله جای داد.
همزمان، گزارش هایی نیز در مورد احضار فعالان کارگری در نقاط مختلف ایران منتشر شده است.
اینگونه برخوردها که منحصر به روزها و هفته های اخیر نبوده، در سخنان میر حسین موسوی نیز بازتاب یافته است.
وی در پیام خود به مناسبت روز جهانی کارگر، اول ماه مه، در مورد مشکلات کارگران برای تشکیل شوراهای مستقل صنفی، اعمال محدودیت ها و دستگیری ها علیه انان اشاره کرد وگفت که این مساله مساله ملی است.
آقای موسوی افزود: کارگران و معلمان آزادی می‌خواهند، چرا که آزادی باعث می‌شود تشکل های صنفی و سیاسی خود را تشکیل دهند و فعالیت سیاسی کنند. راهی برای گشایش امور خود و ملت پیدا کنند. آنها دنبال عدالت هستند. چه عدالت در سطح معیشتی و اقتصادی و چه در سطح توزیع منزلت های اجتماعی. باعث می شود آنها بهتر بتوانند خدمت کنند و یهتر می توانند ثروت ایجاد کنند و بهتر می توانند از اقتصاد کشور دفاع کنند و با فعالیت خود در صنعت و بازار و از استقلال کشور دفاع کنند و همچنین در توزیع منزلت آنها موقعیتی پیدا می کنند که از ایده های مترقی و پیشروانه در سطح کشور حمایت کنند.
در این میان و تحت تاثیر مشکلات روزافزون اقتصادی، اعتراض های کارگران و نیز جنبش سبز و به رغم برخوردهای امنیتی دولت احمدی نژاد، گرایش کارگران به تشکل یابی و دفاع از حق خود تقویت شده است. برای مثال، خبرگزاری کار ایران – ایلنا – روز اول خرداد گزارش داد: یک هیات موسس متشکل از صنف رانندگان اتوبوس های برون شهری، کارگران خباز و کارگران شاغل در صنعت ذوب آهن سرگرم فراهم کردن مقدمات برگزاری مجمع عمومی هیات موسس کانون عالی انجمن های صنفی کارگری ایران هستند.
در ادامه گزارش این خبرگزاری گفته شد که به تازگی، کانون عالی انجمن های صنفی کارگری ایران با هدف کارآمدی بیشتر تشکل های صنفی کارگری در حال شکل گیری است.
همچنین در ماه های گذشته چند تشکل صنفی مستقل در برخی واحدهای بزرگ و کلیدی تشکیل شد. تشکیل شورای موقت کارگران کارخانه ذوب آهن اصفهان و شورای موقت کارگری مجتمع های پتروشیمی بندر ماهشهر در استان خوزستان از جمله این تشکل ها به شمار می آیند.
همین موضوع و رویکرد کارگران به تشکل های صنفی خود در درجه اول، نشان می دهد که کارگران پس از مدت ها از مرحله تشکل های خود بخودی وکوتاه مدت (چند روزه) با هدف بازتاب نارضایتی خود در حال عبورند و بنابراین می توان در انتظار استقبال بیشتر کارگران از این تشکل ها، برخلاف فشارهای حکومتی بود.
و در درجه بعدی، همزمان با این رویکرد،‌ شاهد گسترش اعتراض های صنفی در میان هفت میلیون کارگر هستیم؛‌ موضوعی که گونه دیگری از اعتراض به وضعیت موجود را به نمایش می گذارد و به نوبه خود، ‌متحد طبیعی جنبش سبز به شمار می رود که در جهت تحقق خواسته های مردم ایران در عرصه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی،‌فرهنگی و .. است.

یک میلیون تومان برای هر فرزند؛ طرحی برای افزایش لشگر شیعیان
پنجشنبه ، 7 مرداد 1389
طرح آتیه در ایران دیروز کلید خورد. "طرح ملی تامین آتیه" با اهدای یک میلیون تومان به نوزدانی که از آغاز بهار سال جاری متولد شده اند شروع شد. این طرح به خواست و پیشنهاد احمدی نژاد اجرایی شده است.قرارست از این به بعد برای 328هزار و 164 نفری که از بهار امسال متولد شده اند حسابی با موجودی یک میلیون تومان افتتاح شود. به موجب این طرح قرار است با تولد هر نوزاد یک میلیون تومان دولت به ام فرد کنار بگذارد و سالانه خانواده نوزاد 240 هزار تومان و دولت نیز 120 هزار تومان به این حساب واریز کند تا بعد از 18 سال، تسهیلاتی 120 میلیون تومانی به جوانی که در آستانه ازدواج است، تعلق گیرد.
برخی این سیاست را بی ارتباط با سیاست های آخر الزمانی احمدی نژاد نمی دانند؛به ویژه اینکه از سال 85 کار گروهی تحت عنوان "فراهم سازی مقدمات ظهور امام زمان" در مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری به ریاست ذاکر اصفهانی تشکیل شده است.یکی از مهم ترین مباحث این کار گروه ازدیاد جمیعت شیعیان جهان بخصوص در ایران است.بنا بر نوشته هفته نامه یالثارات، ذاکر اصفهانی در یکی از نشست های این گروه در مسجد جامع جمهوری در مرداد 85گفته بود: "کنترل جمیعت شیعیان ترس استکبار از ازدیاد شیعیان در زمان ظهور حضرت است."
به گزارش فارس، محمود احمدی نژاد، چهارشنبه ۱۸ فروردین ماه ضمن اعلام مختصات این طرح در ارومیه گفته بود: "دولت پیش بینی کرده که از اول سال ۸۹ هر فرزندی که در ایران به دنیا می‌آید برای اینکه آینده آن کودک تامین شود دولت در صندوقی به نام صندوق آتیه فرزندان ایران زمین برای آن کودک یک حساب باز می‌کند و به دلیل اینکه نوع حساب آن سرمایه گذاری است سالانه سود تعلق خواهد گرفت."
بنا بر این گزارش رییس دولت از پدر و مادرها خواست آنها نیز ماهیانه حداقل ۲۰ هزار تومان به این حساب اضافه کنند تا وقتی فرزندشان بزرگ شد این صندوق ۱۲۰ میلیون تومان برای اشتغال، مسکن و ازدواج در اختیار او بگذارد.
احمدی نژاد در سخناني که شامگاه سه شنبه ۲۴ فروردین هم از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد برای دومین بار در سال جاری، طرح اختصاص یک میلیون تومان به نوزادان متولد سال ۸۹ در ایران را مطرح کرد و گفت که یکی از هدف هایش از این طرح افزایش جمعیت است.
این گفته ها همان موقع با انتقاد مجلسیان مواجه شد، چرا که اجرای این طرح را مستلزم تصویب مجلس و در عین حال بار مالی آن را برای دولت بسیار سنگین میدانستند.اما رئیس دولت توجهی به این سخنان نکرد.
جمعیت ایران، بر اساس آخرین سرشماری که سه سال پیش انجام شد، بیش از ۷۰ میلیون نفر است، اما احمدی نژاد، چندین بار گفته: "در ایران ۱۵۰ میلیون نفر می توانند در رفاه زندگی کنند، این درحالی است که جمعیت ما نصف این رقم است."
سیاست کنترل جمعیت در سال های نخستین پس از انقلاب سال ۵۷ در ایران متوقف شد و پیامد آن رشد سریع جمعیت در دهه ۶۰ بود. مدرسه های چند شیفته یکی از نمونه های عواقب این موضوع در آن سال ها بود.
اما در بیست سال گذشته، دولت ها در ایران به طور رسمی ودر قالب سیاست های کلی نظام، برنامه های کنترل جمعیت را دنبال می کردند واینک اظهارات احمدی نژاد، تغییر سیاست رسمی در قبال این مساله تلقی می شود.
طرح برنامه‌های کنترل جمعیت در ایران از سال ۱۳۳۷ آغاز شد و از سال ۱۳۴۸ به صورت مدون و متمرکز ادامه یافت و واحد بهداشت و تنظیم خانواده به عنوان نخستین متولی این طرح در ایران در وزارت بهداری وقت راه‌اندازی شد. در آن سال‌ها نرخ رشد جمعیت حدود ۳٫۱ درصد بود که در دهه ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۵ به حدود ۲٫۷ درصد کاهش یافت. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی اجرای برنامه‌های کنترل جمعیت متوقف شد و سپس با ورود مشوق‌های متعدد، نرخ رشد جمعیت در دوران جنگ به حدود ۲٫۴ تا ۳٫۲ درصد افزایش یافت.پس از خاتمه جنگ در تابستان ۱۳۶۷ کارشناسان سازمان برنامه و بودجه وقت، مرکز آمار ایران، سازمان ثبت احوال و وزارت بهداشت و درمان در کمیسیون برنامه و بودجه مجلس جمع شدند تا سیاست واحدی برای تنظیم رشد جمعیت اتخاذ کنند. در آن نشست ها، مشکلاتی مانند بیکاری، کمبود فضای آموزشی، آلودگی زیست‌محیطی و تخریب منابع طبیعی، رشد مهاجرت‌ها (بخصوص افاغنه)‌ و … به عنوان تبعات رشد جمعیت اعلام و تصمیم گرفته شد برنامه‌های تنظیم خانواده به صورت جامع اجرا شود. همین امر باعث شد رشد جمعیت در نیمه دهه ۷۰ و نیمه دهه ۸۰ به آرامی کاهش یابد و به ۱٫۴ و سپس ۱٫۲ درصد برسد.سیاست افزایش جمعیت اما در سال 89 سر بر نیاورد وپیشینه آن به سال 85 میرسد. در سال 85 محمود احمدی نژاد از رسیدن جمعیت 120 میلیون در ایران سخن گفته و علیرضا ذاکر اصفهانی، استاندار کنونی اصفهان و رییس سابق مرکز بررسی های استراتژیک ریاست جمهوری، با اشاره به جدی بودن سخنان رییس دولت درباره نیازمند بودن ایران به جمعیت 120 میلیونی با گلایه شدید از منتقدان گفته بود: "چرا موضوع به این مهمی را به شوخی انداخته‌اند؟ این مساله جدی است. خیلی نباید با سادگی با آن برخورد كرد. موضوعی با این عنوان به تیمی در مركز سپرده شده است كه روی آن كار ‌كنند".
ذاكر اصفهانی در سال 1385 با تاكید بر اینكه "این طرح هم‌اكنون در مركز بررسی‌های استراتژیك نهاد ریاست ‌جمهوری در حال بررسی است"، گفته بود: "باید راجع به زوایای كار بحث و بررسی شود كه با این درصد رشد جمعیت در 20 سال آینده به كجا می‌رسیم؟ رییس‌جمهور راجع به این موضوع به دیدگاه تاریخی اعتقاد دارند كه از طریق نفوس، می‌توان قدرتمند شد."
از نظر منتقدان این طرح، مهم ترین مشکل این طرح غیر قانونی بودن آن است. قانون اساسی کشور در اصول 52، 53 و 55 خود اشعار می دارد که طرح های ملی و بزرگ در کشور نیازمند اخذ مجوز از مجلس است. این در حالی است که رییس دولت بدون ارائه این طرح به مجلس از اجرای ان سخن گفت واز دیروز آن را اجرایی کرد.از سوی دیگر بر اساس آمار مرکز آمار ایران، در سال 1388 بیش از یک میلیون و سیصد و پنجاه هزار موالید داشته ایم و تخمین زده می شود در صورتی که چنین طرح تشویقی به اجرا در آید، آمار موالید از این رقم هم بالاتر برود؛ و در صورتی که در سال جاری حدود 1 میلیون و پانصد هزار موالید داشته باشیم ( که مورد انتظار است ) اجرای این طرح بیش از 1500 میلیارد تومان بودجه می خواهد. با توجه به اینکه مجلس چنین بودجه ای را تصویب نکرده و دولت نیز با بدهی های هزاران میلیارد تومانی دست و پنجه نرم می کند مشخص نیست که دولت بودجه مورد نیاز برای اجرای این طرح را از کجا تامین خواهد کرد؟ این در حالی است که سایت های همراه دولت از تخصیص 500میلیارد تومانی برای این طرح خبر میدهند.
منبع:روزآنلاین/اردلان صیامی

واکنش به تحریم های جدید اتحادیه اروپا
تهدید کیهان و پیش بینی احمدی نژاد درباره جنگ
نازنین کامدار
پس از انتشار فهرست تحریم های تازه اتحادیه اروپا درباره 66 شرکت و شخصیت حقیقی مرتبط با فعالیت های هسته ای جمهوری اسلامی که نام بانک های ملی، ملت و حتی شرکت بیمه ایران و نساجی مازندران نیز در بین آنها به چشم می خورد، مقامات حکومت اسلامی با وجود افزایش تبلیغات مبنی بر "بی تاثیری تحریم ها" و اقداماتی از قبیل تهدید به اخراج سفیر بریتانیا از ایران و یا استفاده از ظرفیت های تخریبی خود در دیگر کشورها، از اعلام آمدگی برای آغاز مذاکره با غرب سخن می گویند و همچنان بر ارسال محموله اورانیوم تهران به ترکیه اصرار می ورزند. از دیگر سو اما، روزنامه کیهان، ارگان تحت نظارت آیت الله خامنه ای از تهدید نظامی سخن گفته و محمود احمدی نژاد نیز با وجود ادعای بی تاثیری تحریم ها و لزوم مذاکره، وقوع دو جنگ در منطقه ظرف سه ماه آینده را "پیش بینی" کرده است.
انتشار فهرست تازه تحریم های اتحادیه اروپا، روز گذشته با واکنش محمود احمدی نژاد مواجه شد تا وی در اقدامی تبلیغاتی در یک سفر چند ساعته به عسلویه برود و درآنجا از "پیشرفت و آبادانی بی سابقه ایران در یکسال گذشته" سخن بگوید و در عین حال از آمادگی خود برای مذاکره دم بزند.
او صبح دیروز به عسلویه رفت تا حرفهای تکرار شده اش مبنی بر "حرکت ایران در مسیر پيشرفت روزافزون به همراه خودكفايي به سمت فتح قله‌هاي بلند" را اینبار به بهانه راه اندازی دو کارخانه پتروشیمی بازگو کند.
بنا به گزارش فارس، رئیس دولت جمهوری اسلامی در این سفر تبلیغاتی به عسلویه گفته است: "امروز همه كشورهاي دنيا از ايران به عنوان الگويي برتر براي انجام كارهاي بزرگ بهره مي‌گيرند و بدون شك اقدام ايران براي ساخت فازهاي باقي‌مانده در عسلويه، علاوه بر اينكه دستاوردهاي بزرگي براي ايران در پي داشته موجب حركت رو به جلوي ديگر كشورهاي در حال توسعه نيز شده است".
او با این ابراز امیدواری که "بقیه فازهای پارس جنوبی نیز با پیمانکاران داخلی تکمیل شود" افزوده است: "در همين جا اعلام مي‌كنم كه كشور ما در حدود سه الي چهار سال آينده آماده خواهد بود كارها و پروژه‌هاي پتروشيمي كشورهاي مختلف را ارزان‌تر و بهتر نسبت به ساير كشورها انجام دهد".
سخنان احمدی نژاد در عسلویه درحالی بیان می شود که کمتر از دو هفته قبل، قرارگاه خاتم النبیاء که هم اکنون اصلی ترین سرمایه گذار موجود در منطقه عسلویه و پارس جنوبی است، با انتشار اطلاعیه ای اعلام کرده بود به علت "تحریم های ظالمانه غرب" قادر به انجام پروژه فازهای 15 و 16 پارس جنوبی نیست.
او همچنین در حالی که هزاران نفر از کارکنان عسلویه بیکار شده ان، افزوده است: "تحريم‌ها ديگر هيچ اثري بر اراده ملت بزرگي مانند ايران ندارد و امروز با همت مضاعف به سمت توسعه و پيشرفت بيشتر حركت مي‌كنيم".
احمدی نژاد از "پیشرفت بی سابقه ایران" حرف زده و برای اثبات ادعای خود از تکمیل یک بیمارستان نیمه کاره در زنجان سخن گفته است: "زماني كه در دولت نهم بيمارستاني در زنجان 17 سال نيمه‌كاره باقي مانده بود، دولت آن را تحويل گرفت و به سرعت كارهاي آن را انجام و به بهره‌برداري رساند".
اما در کنار سخنان تبلیغاتی محمود احمدی نژاد در عسلویه او در گفت و گو با شبکه پرس تی وی که به "العالم انگلیسی" شهرت داد، چند پیشگویی درباره اسرائیل هم کرده واز درخواست خود برای مذاکره خبرداده است. او همچنین فاش کرده است که تا کنون بارها از جرج بوش و اوباما، روسای جمهور سابق و کنونی آمریکا برای مذاکره درخواست کرده است.
بنا به گزارش سایت آفتاب، او به پرس تی وی می گوید: "من اطلاع می‌دهم، آن‌ها تصمیم گرفته‌اند تا سه ماه آینده علیه حداقل در 2 کشور منطقه عملیات انجام دهند. روشن هم هست که همه این بازی‌ها برای نجات رژیم صهیونیستی است".
احمدی نژاد یک سناریو را هم پیش بینی کرده است: "ما الان اطلاعات دقیقی داریم که امریکایی‌ها یک سناریویی نوشته‌اند که جنگ تبلیغاتی سنگینی علیه ایران راه اندازند و این حرف‌هایی که رئیس جمهور روسیه زد، در واقع آگهی پخش آن نمایش است. در این سناریو به گستردگی وارد می‌شوند و برخی از افرادی را که دزدیده‌اند و به امریکا برده‌اند و حرف‌هایی از آنها کشیده‌اند و این به تصور خودشان یک نمایش‌نامه کامل است. شروع می‌کنند به جنگ سنگین تبلیغاتی و افراد مختلف پشت سرهم حرف می‌زنند و بعدش هم برخی از کشورهای منطقه را مورد هجوم قرار بدهند برای اینکه ما را تحت فشار قرار دهند. این کلیت این سناریوست. همچنین با برخی‌ها در منطقه ما هماهنگی کرده‌اند، با برخی‌ها در داخل کشور هماهنگ کرده‌اند و این مسأله را کلید زده‌اند".
وی درباره مذاکره نیز در این تلویزیون انگلیسی زبان گفته است: "این منطق که تصور کنند با صدور قطعنامه ما را وادار به مذاکره خواهند کرد از ابتدا شکست خورده است. ما از ابتدا همیشه گفت و ‌گو کرده و هیچ‌گاه آن را تعطیل نکرده‎ایم. این ادبیات تحریم برای آدم‌های شکست‌خورده و ضعیف است. اگر می‌گوییم که تحریم‌ها اثر ندارد، معنایش این نیست که قرار است جنگ شود. من گفتم چهار هزار قطع‌نامه، این‌ها سه تا قطع‌نامه صادر کرده بودند و برای فرار از آن‌ها چهارمین قطع‌نامه را علیه ایران صادر کردند و برای فرار از این قطع‌نامه پنجمین قطع‌نامه را صادر خواهند کرد".
وی افزوده: "ما دشمن نیستیم با کسی. ما دوستیم. دلمان می‌سوزد. رودررو می‌توانیم حرف بزنیم. استدلال کنیم. یا آن‌ها ما را قانع کنند. بگویند کارشان درست است یا ما آن‌ها را قانع می‌کنیم. یا نه، حرف‌هایمان را می‌زنیم که دنیا حرف‌هایمان را بشنود. من حتی اعلام کردم آماده‌ام با آقای بوش گفت‌وگو کنم. با اینکه به علت شخصیت ویژه‌اش کسی حاضر به مذاکره با وی نبود. سال گذشته گفتم حاضرم با آقای اوباما هم مذاکره کنم. به نظر من این کشورها گفت‌و گو را هم نوعی ابزار سلطه می‌دانند. ما این نگاه را نداریم و معتقدیم گفت‌و گو برای تفاهم، صلح و تعمیق دوستی‌ها است".
گفتنی است احمدی نژاد چند روز قبل از "آرزوی قلبی" اش برای تحریم کامل سخن گفته بود که با واکنش برخی نمایندگان مجلس مواجه شد و قدرت الله علیخانی در یادداشتی در سایت پارلمان نیوز به طعنه به احمدی نژاد گفت: "آرزو می کنم که آرزوی جنگ نکنید".
انتشار فهرست جدید تحریم ها از سوی اتحادیه اروپا، علاوه بر احمدی نژاد با واکنش های دیگری از جمله روزنامه کیهان و برخی مقامات وزارت خارجه و البته نمایندگان مجلس که به عنوان تلافی، خواهان اخراج سفیر بریتانیا از ایران هستند، هم همراه بوده است.
روزنامه کیهان، روزنامه ای که نماینده آیت الله خامنه ای آن را اداره می کند، در سرمقاله روز گذشته اش از "تهديد نظامي" سخن گفته و نوشته است: "غرب خيال مي كند با جمعي از كودكان بازي مي كند! يا شايد پالس هاي غلطي كه از بازيگران سياسي سابقاً خاكستري - و اخيراً ذغالي- دريافت مي كند و آدرس هاي غلطي كه سابقه داران بلاهت در عمليات فروغ جاويدان! مي دهند، باعث بدفهمي در آن سو شده است. البته ما در وحشي گري نهفته پشت نقاب صلح و دست چدني پنهان شده در دستكش مخملي هيچ ترديدي نداريم اما اين هم واقعيتي مسلم براي جبهه مقابل است كه واكنش ايران مطلقاً قابل برآورد و پيش بيني نيست. مقامات كاركشته پنتاگون بهتر از هر كس مي دانند كه روزگار بزن دررويي سالهاست سپري شده است و اگر غير از اين بود در مواجهه با گروهك خودساخته طالبان در افغانستان، 9 سال پرخسارت و خجالت آور را سپري نمي كردند چه رسد به زورآزمايي با ايران كه مبنائاً با ماجراي افغانستان تفاوت مي كند".
کیهان با استقبال از جنگ می نویسد: "ايران پاي ميز مذاكره به حريف اجازه نداد زمين و قواعد بازي را ديكته كند و حرف خود را با كياست و قاطعيت اندك اندك به كرسي نشاند، پس چگونه حاضر مي شود در آوردگاه جنگ كه ديگر خويشتنداري هاي ديپلماتيك هم معنا ندارد، مطابق نقشه دشمن و در سقف توقعات او بجنگد؟ خوب است براي طرف آمريكايي چرتكه بيندازيم يا محاسبه پيدا در ماشين حساب او را رؤيت كنيم. آنها خوب مي دانند كه نظاميانشان در منطقه اي به وسعت چند ميليون كيلومتر مربع- از عراق و افغانستان تا جنوب خليج فارس- يك هدف نظامي تمام عيار براي ايران محسوب مي شوند و بيش از آنكه بخواهند صيادي كنند، خود صيد پا گذاشته در دام به شمار مي آيند. مي دانند مفهوم اين رهنمود نظامي چند سال پيش كه «اگر ناوهاي آمريكايي دست از پا خطا كردند، حتما منهدمشان كنيد و البته اگر سالم به غنيمت بگيريد و بياوريد، بهتر است» يعني چه؟ مي فهمند كه ايراني ها اين بار نظاميان دستگير شده را با كادو بدرقه نمي كنند و اگر قرار هم باشد كت و شلوار به تن آنها پوشانده شود به احتمال قوي در همان چند روز اول، از تن چند هزار جنازه آنها لباس نظامي را درمي آورند. و مي دانند كه چنان جنگي در مرزهاي ايران و خليج فارس متوقف نمي ماند و قطعاً به آب هاي آزاد بلكه به عمق واشنگتن و لندن و تل آويو مي كشد. لفاظي ديپلمات ها و رسانه ها نيست كه كلي تندي كنند اما خط اتوي شلوارشان هم ساييده نشود. اگر جنگ درگيرد قواعد خود را دارد. فكرش را بكنيد نظاميان متجاوز انگليسي در حالي كه كادو مي گرفتند تا بروند رنگ بر رخسارشان نبود، حالا اگر آمريكايي ها وسط معركه جنگ به دام افتادند و به صورت گلّه اي به اسارتگاه در ايران منتقل شدند، رنگ به چهره جناب رابرت گيتس يا مايك مولن (رئيس ستاد مشترك ارتش آمريكا) باقي مي ماند؟"
مقامات جمهوری اسلامی درحالی از جنگ سخن می گویند که جامعه جهانی همچنان بر راه حل های دیپلماتیک تاکید دارد؛ راه حل هایی که مذاکره یکی از آنهاست. راه حلی که با وجود گفته های تبلیغاتی احمدی نژاد مبنی بر بی تاثیری تحریم ها و یا حتی برخورد نظامی، از سوی وی با استقبال مواجه شده است.
در این میان، خبرگزاری امنیتی فارس نیز در چند گفت و گو با "کارشناسان" که اکثر آنان را چهره های وابسته به بسیج دانشجویی تشکیل می دهند، از لزوم بستن تنگه هرمز در صورت اقدام نظامی غرب بر علیه ایران سخن گفته است.

 

 

 

خبرهای روز گذشته
| شنبه | يكشنبه | دوشنبه | سه شنبه | چهارشنبه | پنج شنبه | جمعه |

اعلاميه ها ، اطلاعيه ها و مقالات

[Start];[Jonbesh - farsi] ;[Jonbesh - norsk] ;[Iran];[Tanz] ;[Nyheter]
Webeditor